Jaimy Lee was na de middelbare school op zoek naar avontuur en ging als matroos aan de slag bij de Marine. Totdat hij werd gewezen op een vacature bij voestalpine Automotive Components in Bunschoten. Nu werkt hij als robotprogrammeur en zorgt hij ervoor dat robots uiterst precies carrosserie-onderdelen maken voor grote Europese automerken.
Werken en leren
Zoals zoveel jongeren wist Jaimy Lee na de middelbare school niet wat hij wilde gaan doen. Zijn zoektocht naar avontuur bracht hem bij de Marine, waar hij vijf jaar lang overal ter wereld werkte. “Toch lag daar niet mijn toekomst. Vrienden van mijn ouders wezen mij toen op een vacature bij voestalpine Automotive Components in Bunschoten. Een baan in de techniek leek mij een ‘ver-van-mijn-bed-show’, maar bij voestalpine kon ik werken en leren tegelijk.” Hij volgde één dag per week een tweejarige hbo-opleiding (associate degree) Industriële Automatisering en Robotica aan Windesheim in Zwolle en de overige vier dagen werkte hij. “Op de opleiding leerde ik dingen die ik direct in de praktijk kon toepassen, dat maakte het ‘leren’ voor mij veel tastbaarder en leuker.”
“Op de opleiding leerde ik dingen die ik direct in de praktijk kon toepassen, dat maakte het ‘leren’ voor mij veel tastbaarder en leuker.”

Wat doet een robotprogrammeur?
In de fabriek van voestalpine Automotive Components Bunschoten staan zo’n 150 tot 200 robots met elk een eigen taak zoals kitten, lassen, nieten, rolfelsen of clinchen. Deze robots moeten voor elk auto-onderdeel en automerk anders worden geprogrammeerd. Als robotprogrammeur zorgt Jaimy Lee ervoor dat elke robot precies doet wat hij zou moeten doen. “Ik begin met een 3D-simulatie achter mijn computer. Daarin wordt nagebootst wat de robot uiteindelijk in de fabriek gaat doen. Daarna test ik het programma in de robot zelf. Met een joystick kan ik het proces dan finetunen. Als het resultaat goed is, wordt het proces in bedrijf genomen. Dat is echt een mooi moment! Ik ben niet per se een autofan, maar als ik een auto zie rijden met een motorkap die wij hebben gemaakt, maakt mij dat wel trots.”
“Ik ben niet per se een autofan, maar als ik een auto zie rijden met een motorkap die wij hebben gemaakt, maakt mij dat wel trots.”
Hoe ziet een dag eruit bij voestalpine?
“Ik begin ’s ochtend tussen 7:00 en 10:00 uur en ga tussen 14:00 en 18:00 uur naar huis. Ik ben vrij om mijn uren in te delen, als ik mijn uren maar maak. ’s Ochtends ben ik vaak achter mijn computer bezig met een simulatie. ’s Middags loop ik naar de fabriek om te werken aan een cel (een afgesloten ruimte waarin één of meerdere robots geautomatiseerde productietaken uitvoert). Soms werk ik samen met een technicus of andere collega, want iedereen heeft zijn eigen discipline. Als robotprogrammeur voel ik mij echt eigenaar van een robot, ik ben het aanspreekpunt en moet ervoor zorgen dat de robot zijn werk goed doet.”
“Werken in de techniek voelt soms onbereikbaar, maar iedereen kan het!”
Tip voor jongeren die een toekomst in de techniek overwegen
“Toen ik als kleine jongen met mijn ouders door de autowasstraat reed, vroeg ik mij altijd af: hoe kan het dat alles op het juiste moment in werking wordt gesteld? Ik vond het iets fascinerends, maar ik had nooit gedacht dat ik zoiets ook zelf zou kunnen maken. Werken in de techniek voelt soms onbereikbaar, maar iedereen kan het! Er zijn zoveel disciplines, dat je er alle kanten mee op kunt. Ik zou zeggen: bezoek open dagen of ga langs bij een bedrijf om te zien wat er allemaal gebeurt. Zo wordt de passie voor techniek vanzelf aangewakkerd.”